Analityka: wskaźniki z kartoteki, nie z arkusza

Wskaźniki są rozdzielone na sześć grup i przełącza się je jednym kliknięciem. Zatrudnienie: ilu jest pracowników, ile z tego etatów i ile etatu przypada średnio na osobę, jak zmieniało się zatrudnienie na koniec każdego z ostatnich dwunastu miesięcy, jak dzieli się na działy i lokalizacje, ile etatów stoi za każdym działem, na jakich umowach ci ludzie pracują i ile z nich ma umowę na czas określony. Demografia: struktura wieku, płci, stażu, wykształcenia i obywatelstwa, w szerokich przedziałach, bo to obraz zespołu, a nie kartoteka.

Każdy wykres ma kilka postaci i przełącza się je jednym kliknięciem w rogu karty: słupki do porównania wielkości, pasek udziału w całości, gdy pytanie brzmi „jaka część firmy”, oraz tabela z pełną listą i dokładnymi liczbami. Wykres miesięczny ma dodatkowo linię. Wybór zostaje zapamiętany osobno dla każdego wykresu, więc ekran wygląda tak, jak go sobie ustawiono.

Rotacja pokazuje rotację i retencję obok siebie, bo to dwie różne liczby: pierwsza dzieli odejścia przez średnie zatrudnienie, druga pyta, ilu z obecnych rok temu jest nadal. Obok stoją przyjęcia i odejścia miesiąc po miesiącu, przyczyny odejść, staż w chwili odejścia i udział odejść w pierwszym roku pracy, czyli najwcześniejszy sygnał, że rekrutacja obiecuje coś innego niż sama praca. Nieobecności to absencja od początku roku liczona z zatwierdzonych wniosków względem dni roboczych zespołu, wykorzystanie puli urlopowej, dni według rodzaju nieobecności oraz wskaźnik Bradforda ze zwolnień lekarskich, który mocniej punktuje częste krótkie nieobecności niż jedną długą chorobę, bo to one dezorganizują pracę zespołu.

Wskaźniki odpowiadają na pytania, które wybraliśmy z góry. Kreator raportów odpowiada na Wasze. Wybieracie zbiór danych, kolumny, filtry i okres, a Kadrello liczy wynik z tych samych wierszy, na których stoi reszta systemu: z kartoteki, nieobecności, ewidencji czasu pracy, list płac, historii zmian wynagrodzeń, kandydatów i ukończonych szkoleń. Zaczynacie od jednego z dwudziestu siedmiu szablonów albo od pustego raportu.

Wynik ma dwie postacie: listę, czyli jeden wiersz na rekord, albo podsumowanie, czyli jeden wiersz na grupę z liczbą, sumą albo średnią i wykresem obok. Zmienia się w trakcie ustawiania, więc filtr sprawdzacie, zanim cokolwiek zapiszecie, a zapisany raport przelicza się na nowo przy każdym otwarciu, zamiast pokazywać liczbę sprzed miesiąca. Gotowy raport pobieracie jako CSV, Excela albo PDF.

Kolumny z wynagrodzeniami są osobną grupą, domyślnie wyłączoną, i każde uruchomienie raportu, który je niesie, zostaje odnotowane w dzienniku. PESEL i numer konta nie są w kreatorze dostępne w ogóle: zapisany raport to stała instrukcja, którą uruchomi każdy z dostępem do kadr, więc nie jest miejscem na identyfikatory.

Sekcja finansowa pokazuje koszt brutto i koszt pracodawcy, średnią i medianę wynagrodzenia zasadniczego, premie i roczny koszt zespołu. Przy zamkniętej liście płac kwoty pochodzą wprost z niej, z nadgodzinami, chorobowym i benefitami. Gdy żadnej listy jeszcze nie zamknięto, Kadrello podaje szacunek i wyraźnie go tak oznacza, zamiast udawać dokładność. Obok stoi średnia luka płacowa z sygnałem przy 5% i lejek rekrutacyjny od zgłoszenia do zatrudnienia.

Ile etatów ma mieć magazyn na koniec kwartału, a ile ma dziś? Plan zatrudnienia stawia te dwie liczby obok siebie dla każdego działu i każdego kwartału. Stan liczy się w etatach z kartoteki, tak samo jak w pozostałych wskaźnikach, a obok widać otwarte rekrutacje w dziale. Kwartał, który dopiero nadejdzie, pokazuje sam plan, bez prognozy, która udawałaby fakt.